Co wnosi finerenon w przewlekłej chorobie nerek z cukrzycą typu 2?
W badaniu FIDELIO-DKD 5734 pacjentów z przewlekłą chorobą nerek i cukrzycą typu 2, już leczonych maksymalnie tolerowaną blokadą układu renina-angiotensyna, przydzielono losowo do finerenonu lub placebo. Pierwszorzędowy złożony punkt końcowy niewydolności nerek, utrwalonego spadku eGFR o co najmniej 40% lub zgonu z przyczyn nerkowych był istotnie rzadszy przy finerenonie [1].
Do badania FIGARO-DKD włączono szerszą populację, z przewagą wcześniejszego stadium choroby nerek i wyższego ryzyka sercowo-naczyniowego, i stwierdzono istotne zmniejszenie jego pierwszorzędowego złożonego punktu końcowego sercowo-naczyniowego obejmującego zgon sercowo-naczyniowy, zawał serca niezakończony zgonem, udar niezakończony zgonem lub hospitalizację z powodu niewydolności serca [2]. Oba badania są komplementarne: jedno ukierunkowane na nerki, drugie na układ krążenia.
Finerenon jest selektywnym niesteroidowym antagonistą receptora mineralokortykoidowego, farmakologicznie odmiennym od spironolaktonu i eplerenonu. Hiperkaliemia występowała częściej niż przy placebo w obu badaniach i jest głównym wymogiem monitorowania w praktyce [1, 2].
- Oba badania wymagały tolerowania maksymalnie tolerowanej blokady układu RAA, więc wyniki opisują dodatkową korzyść, a nie leczenie samodzielne.
- Ryzyko hiperkaliemii oznacza konieczność monitorowania stężenia potasu, a pacjentów z wysokim wyjściowym stężeniem potasu wykluczono z udziału w badaniach.
Effect of Finerenone on Chronic Kidney Disease Outcomes in Type 2 Diabetes
Cardiovascular Events with Finerenone in Kidney Disease and Type 2 Diabetes
Ilustracyjny przykład odczytu CliniAtlas, wyłącznie do celów referencyjnych dla profesjonalistów. Zweryfikuj status pracownika ochrony zdrowia, aby zadawać własne pytania na aktualnych źródłach. Oryginał po angielsku.